Η λέξη συναντάται συχνά σε παραδοσιακά ελληνικά τραγούδια, με πιο γνωστό το εμβληματικό “Τζιβαέρι μου.” Ένα τραγούδι που δεν είναι απλώς μουσική. Είναι ένας θρήνος για την απώλεια, ένα κάλεσμα προς αγαπημένα πρόσωπα που βρίσκονται μακριά, ένας ύμνος για την αγάπη που αντέχει στον χρόνο και στις δυσκολίες. Ο πόνος της ξενιτιάς, η ελπίδα για επανένωση και η υπόσχεση ότι δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τους δικούς μας αποτυπώνονται με μοναδικό τρόπο στους στίχους αυτούς.
Στον καθημερινό λόγο, το “Τζιβαέρι” δεν περιγράφει απλώς ένα αντικείμενο μεγάλης αξίας, αλλά εκείνους που γεμίζουν την καρδιά μας – τα παιδιά μας, τον σύντροφό μας, τους γονείς μας. Είναι το πρόσωπο που όταν το κοιτάς νιώθεις τον κόσμο σου γεμάτο, το άτομο για το οποίο θα έδινες τα πάντα. Είναι αυτή η ανεκτίμητη αξία που, αν τη χάσεις, μοιάζει να χάνεται ένα κομμάτι του εαυτού σου.
λέξη “Τζιβαέρι” είναι κάτι παραπάνω από μια απλή λέξη. Είναι μια πύλη προς την ιστορία, τον πολιτισμό και τα πιο βαθιά μας συναισθήματα. Προερχόμενη από την τουρκική λέξη “cevher,” που σημαίνει κόσμημα ή πολύτιμος λίθος, η έννοιά της επεκτάθηκε και απέκτησε μια πιο πλούσια, μεταφορική σημασία στον ελληνικό πολιτισμό. Το “Τζιβαέρι” έγινε το σύμβολο αυτού που αγαπάμε περισσότερο στη ζωή μας – αυτό που θεωρούμε μοναδικό και ανεκτίμητο.
Πληροφορίες από διαδίκτυο
Επεξεργασία φ.
Απο συλλογή για παραδοσιακή μουσική Κατερινα Σταμου Π
Add Comment