(-ΠΡΟΛΟΓΊΖΕΙ Η ΑΝΝΑ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ –
Αδιανόητο και άξιο τεράστιας απορίας φαντάζει, το να παύει κάποιος να δίνει αγκαλιές, στα άτομα μιας πιο προχωρημένης ηλικίας. Οικτρό βασικά είναι, ούτε αδιανόητο, ούτε άξιο απορίας. Οικτρό. Τι πα να πει δηλαδή; Πως άμα γίνει κανείς «ηλικιωμένος», καθίσταται ταυτόχρονα και ανάξιος σημασίας; Ανάξιος αγάπης; Ανάξιος αγκαλιάς;
Οι σκέψεις της αγαπημένης Κικής, ευαγγέλιο ολόκληρο, για κάθε αγκαλιά που σέβεται το «μολών λαβέ» που της αξίζει.-)
“🌹 🌹 🌹 🌹 🌹 🌹 🌹 🌹 🌹 🌹 🌹 🌹
ΤΟ ΣΠΑΝΙΟ ΔΏΡΟ
Καινούργιες θεωρίες.
Τα μωρά δεν πρέπει να τ’ αφήνετε να κλαίνε.
Αμέσως να τα παίρνετε αγκαλιά. Αλλιώς
υπόκειται σε πρόωρη ανάπτυξη
το αίσθημα εγκατάλειψης ενηλικιώνεται
αφύσικα το παιδικό τους τραύμα
βγάζει δόντια μαλλιά νύχια γαμψά μαχαίρια.
Για τους μεγάλους, ούτως ειπείν τους γέροντες
—ό,τι δεν είναι άνοιξη είναι γερόντιο πια—
ισχύουν πάντα οι παμπάλαιες απόψεις.
Ποτέ αγκαλιά. Αφήστε τους να σκάσουνε στο κλάμα
μέχρι να τους κοπεί η ανάσα
δυναμώνουν έτσι τα αποσιωπητικά τους.
Ας κλαίνε οι μεγάλοι. Δεν έχει αγκαλιά.
Γεμίστε μοναχά το μπιμπερό τους
με άγλυκην υπόσχεση —δεν κάνει να παχαίνουν
οι στερήσεις— πως θα έρθει μια και καλή
να τους επικοιμήσει λιπόσαρκα
η αγκαλιά της μάνας τους.
Βάλτε κοντά τους το μηχάνημα εκείνο
που καταγράφει τους θορύβους του μωρού
ώστε ν’ ακούτε από μακριά
αν είναι ρυθμικά μοναχική η αναπνοή τους.
Ποτέ μη γελαστείτε να τους πάρετε αγκαλιά.
Τυλίγονται άγρια
γύρω απ’ τον σπάνιο λαιμό αυτού του δώρου,
θα σας πνίξουν.
Τίποτα. Όταν σας ζητάνε αγκαλιά
μολών λαβέ
Μωρό μου , μωλόν λαβέ να απαντάτε.
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
Αγκαλιές λοιπόν. Αγκαλιές από καρδιάς στους δικούς μας μεγάλους ανθρώπους. Ας τις δώσουμε άφοβα. Ας τις δώσουμε τώρα. Σήμερα. Απόψε. Με την πρώτη ευκαιρία. Και στην πρώτη, και στην τρίτη, και σε κάθε ηλικία. Γιατί το χαμόγελο στα μάτια, στα χείλη, στην ψυχή, δεν έμαθε να κοιτάζει χρόνια. Έμαθε να ανθίζει πάντα. Και γιατί καμία αγκαλιά δε φοβήθηκε ποτέ, κανέναν χρόνο. Μονάχα τον σταμάτησε. Μονάχα τον νίκησε…
Πηγή: Το Σπάνιο Δώρο της Kικής Δημουλά – Aπό τη συλλογή «H εφηβεία της λήθης», Στιγμή 1994.
Επιμέλεια παρουσίαση
Εικόνες κολάζ
Κατερίνα Σταμου Παντούδη
Add Comment