Η λέξη συναντάται συχνά σε παραδοσιακά ελληνικά τραγούδια, με πιο γνωστό το εμβληματικό “Τζιβαέρι μου.” Ένα τραγούδι που δεν είναι απλώς μουσική. Είναι ένας θρήνος για την απώλεια, ένα κάλεσμα προς αγαπημένα πρόσωπα που βρίσκονται μακριά, ένας ύμνος για την αγάπη που αντέχει στον χρόνο...

Η εικόνα είναι ένα τμήμα από έναν αττικό ερυθρόμορφο κρατήρα (αγγείο ανάμειξης κρασιού και νερού) που αποδίδεται στον αγγειογράφο Φιντία.Το έργο χρονολογείται γύρω στο 510-500 π.Χ.Απεικονίζει μια οικιακή σκηνή, πιθανώς την παράδοση ενός βρέφους από μια τροφό σε μια καθιστή γυναίκα, ίσως...

Η άγνωστη ιστορία που εξηγεί γιατί υπάρχουν δύο διαφορετικές λέξεις για το ίδιο χρώμα Η ΚΑΝΟΝΙΚΉ ΛΈΞΗείναι το «λευκό». Η λέξη «άσπρο» προέκυψε αργότερα και τελικά κατάφερε να αντικαταστήσει την αρχική λέξη, στη λαϊκή γλώσσα. ΛΈΜΕ : ΛΕΥΚΌ ΝΥΦΙΚΌΆΣΠΡΑ ΣΠΊΤΙΑ – ΆΣΠΡΟ ΧΙΌΝΙΛΕΥΚΆ ΡΟΎΧΑ...

Το λάδι αποτελούσε από την αρχαιότητα βασικό στοιχείο της ελληνικής διατροφής. Τρεις ήταν οι ποιότητες λαδιού. Ωμοτριβές ή ομφάκινον ονομαζόταν το αρίστης ποιότητας και εξαγόταν από ελιές αγουρωπές, χωρίς ξεθέρμισμα. Το δεύτερον γεύματος ήταν το καλής ποιότητας λάδι. Χυδαίον έλαιον...